西汉时期，有一个著名将领叫李广，他精于骑马射箭，作战非常勇敢，被称为“飞将军”。

有一次，他去冥山南麓打猎，忽然发现草丛中蹲伏着一只猛虎。李广急忙弯弓搭箭，全神贯注，用尽气力，一箭射去。李广箭法很好，他以为老虎一定中箭身亡，于是走近前去，仔细一看，未料被射中的竟是一块形状很像老虎的大石头。不仅箭头深深射入石头当中，而且箭尾也几乎全部射入石头中去了。李广很惊讶，他不相信自己能有这么大的力气，于是想再试一试，就往后退了几步，张弓搭箭，用力向石头射去。可是，一连几箭都没有射进去，有的箭头破碎了，有的箭杆折断了，而大石头一点儿也没有受到损伤。

人们对这件事情感到很惊奇，疑惑不解，于是就去请教学者扬雄。扬雄回答说：“如果诚心实意，即使像金石那样坚硬的东西也会被感动的。”“精诚所至金石为开”这一成语也便由此流传下来。

Xī hàn shí qī，yǒu yī gè zhe míng jiāng lǐng jiào lǐ guǎng，tā jīng yú qí mǎ shè jiàn，zuò zhàn fēi cháng yǒng gǎn，bèi chēng wéi “ fēi jiāng jūn ”。

Yǒu yī cì，tā qù míng shān nán lù dǎ liè，hū rán fā xiàn cǎo cóng zhōng dūn fú zhe yī zhī měng hǔ。lǐ guǎng jí máng wān gōng dā jiàn，quán shén guàn zhù，yòng jìn qì lì，yī jiàn shè qù。lǐ guǎng jiàn fǎ hěn hǎo，tā yǐ wéi lǎo hǔ yī dìng zhōng jiàn shēn wáng，yú shì zǒu jìn qián qù，zǎi xì yī kàn，wèi liào bèi shè zhōng de jìng shì yī kuài xíng zhuàng hěn xiàng lǎo hǔ de dà shí tóu。bú jǐn jiàn tóu shēn shēn shè rù shí tóu dāng zhōng，ér qiě jiàn wěi yě jǐ hū quán bù shè rù shí tóu zhōng qù le。lǐ guǎng hěn jīng yà，tā bú xiàng xìn zì jǐ néng yǒu zhè me dà de lì qì，yú shì xiǎng zài shì yī shi jìu wǎng hòu tuì le jǐ bù，zhāng gōng dā jiàn，yòng lì xiàng shí tóu shè qù。kě shì，yī lián jǐ jiàn dōu méi yǒu shè jìn qù，yǒu de jiàn tóu pò suì le，yǒu de jiàn gǎn zhé duàn le，ér dà shí tóu yī diǎn ér yě méi yǒu shòu dào sǔn shāng 。

Rén men duì zhè jiàn shì qíng gǎn dào hěn jīng qí，yí huò bú jiě，yú shì jìu qù qǐng jiāo xué zhě yáng xióng。yáng xióng huí dá shuō：“ rú guǒ chéng xīn shí yì，jí shǐ xiàng jīn shí nà yàng jiān yìng de dōng xī yě huì bèi gǎn dòng de。” “ jīng chéng suǒ zhì jīn shí wéi kāi ” zhè yī chéng yǔ yě biàn yóu cǐ líu chuán xià lái。